Niszczy nas populizm. Nasz populizm, nie ich!

Dla towarzystwa Cygan dał się powiesić. Lubimy być w grupie. W kupie raźniej. Ale czy umiemy walczyć o nasze prawa, o nasze wartości, wreszcie o nasz interes?

Oddaliśmy Polskę politykom. Uznaliśmy chyba, że są jak lekarz, który lepiej wie, co jest dla nas dobre. Ale politycy walczą o władzę. Nie myślą, co jest dobre dla obywateli, ale co może dać im – politykom – władzę. Szukają popularności, nie dobra obywateli.

Polityka sondażowa prowadzi nas w przepaść. My chcemy być w większości, a w każdym razie dużej grupie. Politycy chcą być tam, gdzie jest wielu obywateli. I tak nakręca się spirala ciągnąca nas wszystkich w dół. W akrobacjach lotniczych nazywa się to korkociągiem. Opadanie w dół, kręcenie się wokół własnej osi i brak sterowności. Jeżeli uda się odzyskać sterowność, akrobacja zakończy się brawami. Jeżeli się nie uda czytaj więcej…

Z ręką w nocniku, czyli mądry Polak po szkodzie

Mówi się, że sukces ma wielu ojców, a porażka jest sierotą. Nie w Polsce. W Polsce ojcowie sukcesu mają wielu wrogów, a porażkę czczą wszyscy. Wiadomo, kiedy sąsiad ma dwie krowy, a ja jedną, to nie będę próbował zdobyć drugiej, ale zrobię wszystko, żeby sąsiadowi co najmniej jedna zdechła. Jesteśmy przywiązani do równości. A dokładniej… do tego, żeby nikt nie był równiejszy niż ja. Pilnujemy, żeby nikt nie był wyższy, lepszy, szybszy… czytaj więcej…

Powtórzmy – o co walczymy?

Usłyszałem niedawno od dobrego znajomego, którego szanuję i z którego zdaniem się liczę, słowa „te skur****ny będą do nas za rok czy dwa strzelać”. Powiedział to wskazując na grupę policjantów ochraniających zgromadzenie, które prowadziłem. Nie od razu zrozumiałem, co usłyszałem. Trwało to kilka godzin. Ale w końcu dotarło do mnie, że miałem do czynienia z tym, z czym walczę od lat.

W 2016 roku Prawo i Sprawiedliwość uchwaliło w Parlamencie ustawę dezubekizacyjną. Ustawę, która wprowadziła do przepisów egzekwowanych przez rządzących (bo prawem tego nie chcę nazywać) odpowiedzialność zbiorową. Pracowałeś przez trzy dni w instytucji umieszczonej na liście – za wszystkie lata twojej aktywności zawodowej obetniemy ci emeryturę do minimum. To barbarzyńskie podejście do ludzi, to dewastacja prawa, to sztandarowy przykład niesprawiedliwości.

Ale… czy wrzucanie do jednego worka wszystkich, którzy dzisiaj noszą granatowe mundury, jest lepsze? Czy „my” możemy jedną kreską przekreślać wszystkich, bo „my” wiemy lepiej? Bo mamy mandat moralny? Bo wiemy i rozumiemy więcej? czytaj więcej…

Bo między Bugiem a Odrą i Nysą…

— Nasza jest Polska tylko! Tylko my – Polacy! Jest tylko jedna racja! I ja! My ją mamy!
— Jedna jest racja, lecz ona jest przy nas!
— Moja jest tylko racja i to święta racja. Bo nawet jak jest twoja, to moja jest mojsza niż twojsza. Że właśnie moja racja jest racja najmojsza!

Od długiego czasu słuchając dyskusje i spory wśród tzw. działaczy ulicznych (celowo nie używam innych określeń, które zostały zaanektowane i opatrzone różnymi konotacjami) przeżywam bardzo silne odczucie déjà vu. Wszystko już było. W tym przypadku powtarzamy niemal słowo w słowo listę dialogową z zacytowanej powyżej debaty politycznej zaprezentowanej w Dniu Świra Marka Koterskiego.

Przypomina mi się też wierszyk autorstwa Ludwika Jerzego Kerna, który jakieś 40-50 lat temu usłyszałem od mojego Taty:

Bo między Bugiem a Odrą i Nysą
To najważniejsze z wszystkich my są.

Takie narzekania oczywiście również już nieraz słyszałem. Dlatego nie chcę dłużej narzekać, ale… czytaj więcej…

Zajmowanie się cudzą przyzwoitością jest nieprzyzwoite

Przyzwoitość to pilnowanie siebie. Oczywiście, kiedy ktoś obok łamie prawo, walczymy. Kiedy ktoś atakuje bezbronnych bronimy. Kiedy ktoś kłamie, oszukuje, naciąga – reagujemy. Ale… walcząc o to, co najważniejsze, nie musimy oceniać ludzi. Odpowiadamy na ich działania i wypowiedzi. To dobrze działa, dopóki nie uznamy, że posiedliśmy owoc z Drzewa wiadomości dobrego i złego. Wtedy nagle gubimy się i zaczynamy sobie szkodzić.

Jan Sztaudynger napisał fraszkę pod tytułem Rada.

Nie narzucaj światu
swojego formatu.

Od pewnego czasu wśród ludzi działających jeszcze „na ulicy” słyszę coraz więcej porad, ocen i zaleceń wygłaszanych przez samozwańcze, społecznie działające „autorytety”. Trzeba robić to, a nie tamto. Powinniście teraz być tutaj a nie tam. Róbcie to, co wam mówię, bo to jest najlepsze i jedynie słuszne. Zachowujcie się tak, jak ja, a nie tak, jak wy. Co wy robicie? Dlaczego nie ma was tam, gdzie powinniście być? Dokąd prowadzicie tych ludzi? Dlaczego jest was tak mało? Powinno was być więcej! czytaj więcej…

Tysiąc pięćset sto dziewięćset, czyli piąty Sylwester na ulicy

Dowiedziałem się, że są ludzie, którzy zrobią wszystko, żeby się znaleźć bliżej. I w zasadzie nie ma znaczenia, bliżej czego. Bliżej obiektywu, bliżej centrum decyzyjnego, bliżej korzyści, bliżej władzy, bliżej czegokolwiek, co może mieć moc przyciągania. Czy nauczyłem się ich rozpoznawać? czytaj więcej…

Popierać, nie przeszkadzać!

Od 43 miesięcy protestuję na ulicach przeciwko łamaniu prawa i zasad współżycia społecznego przez polityków partii rządzącej. Namawiałem też do angażowania się w politykę. Zachęcałem nie tylko żeby wstępować do partii, ale również żeby komunikować się z politykami, przedstawiać im swoje oczekiwania, preferencje czy aspiracje aby mogli je uwzględniać w swoich działaniach. Wydawało mi się, że to oczywista metoda popierania polityków i konieczne jest jej wzmocnienie.

Kiedy jednak znajomi postanowili zorganizować pikietę pod biurem Platformy Obywatelskiej przeciwko umieszczaniu na listach wyborczych osób o bardzo złej reputacji w środowisku, którego poparciem chcieliby się szczycić, uznałem początkowo, że nie powinienem się angażować. czytaj więcej…

Europa, Parada Schumana, Marsz Wolności

Szanowni Państwo, są sprawy ważne i ważniejsze. Są też te absolutnie najważniejsze. W 14 lat po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej nikt nie może zaprzeczyć, że wykonaliśmy dzięki uczestnictwu w tej wspólnocie wielki skok cywilizacyjny. Nie tylko przez pozyskane fundusze ale również dzięki kontaktom z innymi społeczeństwami, z nowoczesnymi technologiami, z kulturą i cywilizacją najlepiej rozwiniętych państw świata. Nasze członkostwo w tym elitarnym klubie to najwyższa racja stanu. Czy jest tu miejsce na osobiste animozje czy pielęgnowanie uraz? Albo na załatwianie prywatnych porachunków? czytaj więcej…

To co ja mam zrobić?

Przepraszam. Wiem, że nie wypada się zajmować samym sobą. Na swoje usprawiedliwienie mogę jedynie powiedzieć, że zajmuję się tym, czym zajmują się główne media. Jestem więc w tym temacie raczej reaktywny. Nie narzucam Państwu siebie, ale daję się pociągnąć modzie mówienia o Kijowskim. Wielu powiedziało, co się wydarzyło. Ale co się powinno wydarzyć w przyszłości? Co ja powinienem zrobić? czytaj więcej…

WRD – Wolność Równość Demokracja

27 miesięcy – od czasu przejęcia władzy przez Prawo i Sprawiedliwość (partię nazwaną tak dla szyderstwa podobnie, jak pewna gazeta w ZSRR nazywała się Prawda) – to czas przyspieszonej obywatelskiej edukacji dużej grupy Polek i Polaków. Zaczęło się od oburzenia i zgorszenia. To, co wyprawiali rządzący po prostu nie mieściło się wielu z nas w głowach. Wyszliśmy masowo na ulice. Protestowaliśmy i próbowaliśmy się policzyć. Poznać się. Znaleźć w tłumie. Zaczęliśmy też się organizować u siebie. Bo zrozumieliśmy, że działać trzeba tam, gdzie mieszkamy, gdzie żyjemy, gdzie się spotykamy z sąsiadami, rodzinami, przyjaciółmi. czytaj więcej…